Metro versus Spits

Vakantie! De enige momenten dat ik Esmee kan zien. Als onze vakanties ten minste samen vallen. En vandaag dus wel. Eva wilde haar vriendinnen zien, Daan zijn vriend Coen en dus gingen we met zijn allen met de trein naar Doetinchem. Woest prachtig. Uren in de trein waar Daan me al zijn Minecraft trucjes leerde. Het was prachtig weer en dus was het ook niet erg dat er een storing was en we met bussen verder moesten. Wachten in de zon.. krantje lezen?
Bij Esmee was het héérlijk. We hebben altijd véél te weinig tijd om álles te doen wat we willen. Omkleden.. make-uppen.. giechelen.. met de barbies spelen.. kleding maken..voor onszelf én voor de Barbies. Esmee had Loom en leerde me Loom armbandjes maken... en toen wilden we ook nog buiten spelen. We vonden een sloot met kikkervisjes en visten een hele emmer vol. Beetje jammer van het enthousiasme.. ik was kletsnat. Maar toen mocht ik wel in een hele mooie jurk van Esmee naar huis.. (met een pot Doetinchemse kikkervisjes)

Dineren

Op dinsdag hoeven we niet zoveel. Geen voetbal, geen kickboksen, geen turnen, geen jeugdboswachterij. Ok, mama moet naar koor, maar dat is iets later. Dinsdag's kunnen we rustig eten. Papa maakte lamskoteletjes voor mama omdat ze de hele week zelf had moeten koken. Dat vindt ze (en Amber) héél lekker! En wij kregen cocktails.

Missen

Vanochtend deed mama de tas open en toen vonden we daarin twee Münchener Lebkuchen harten met Oma erop. Ik denk dat ze ons keihard zit te missen daar.
Ik had mijn sport gemist. Maar ik kon niet goed kiezen wat het meest. Turnen of Kickboksen. Op bokshandschoenen kan je ook prima handstanden maken hoor. En toen mocht ik ook nog eens de ring in. Super tof!

Afscheid

Vandaag namen we afscheid van Ama Milica. Ze vindt afscheid nemen altijd héél moeilijk. Ze moet huilen. Ze mist ons altijd zó keihard. Nou was deze vakantie een beetje een bonus. Plotseling.. zo maar even tussendoor. Maar normaal als ze afscheid neemt is het voor een jaar. Tranen over haar wangen.. en ze zwaaide.. en wij zwaaiden.. tot we haar niet meer konden zien. Ik vond het héél zielig voor haar maar ik wilde ook wel graag naar mama toe. 
Mama zat thuis te wachten... en uitgerekend vandaag.. kwamen er nieuwe duiven.. in de stromende regen inspecteerde ze het tweedehands nest waar Berthus en Bertha in  opgegroeid waren. Uren en uren reden wij óók door de stromende regen .. tot we weer thuis waren. We wilden mama alles tegelijk vertellen.. en alles tegelijk laten zien. Amber haar Lego friends setje uit Legoland. Ik mijn Lego- Castle zwaard en schild.. maar mama had heel andere ideeën.  Ze wilde kussen en knuffelen. Met mij.. en met Amber. Heel heel veel. Ze had ons gemist.

Legoland

En na lang debatteren.. wel gaan... niet gaan..omdat Legoland verder van München lag dan papa dacht.. besloot hij uiteindelijk na lang nadenken tóch te gaan. Hij had er de afgelopen dagen met mama véél discussie over gevoerd. Mama zei dat die kans zo gauw niet meer zou komen.. eigenlijk nooit meer. Als we naar Pula rijden zijn we véél te kort in München om dit te doen.. en bovendien met een auto vol vakantiespullen ga je niet in een pretpark zitten...Mama zei ook : "als je slim bent ga je NIET op zaterdag. De duitsers hebben nu geen vakantie.. dus door de week is het lekker rustig.. kun je overal lekker doorlopen.". Papa ging dus uiteindelijk wél op zaterdag.. en toen ik "zeurde" over de wachtrijen.. wist hij er wat op! Hij haalde een invalidenpas. Net als in Disney, en toen hoefden we niet meer zo onwijs lang te wachten. We mochten overal via de "artiesteningang" in. Vet tof. Want er waren héél veel achtbanen. En Noah en ik waren het meest geïnteresseerd in achtbanen. Ik was wél nog steeds héél bang dat ie weer kwijt raakte.. dus ik hield hem maar vast.. of even nonchalant mijn hand op zijn schouder. Bij de wildwaterbaan bijvoorbeeld waar we onze jassen maar aan deden.. want het zag er woest nat uit.. Het waren vét toffe achtbanen. Sommigen zagen er als lego uit.. Lego techniek bijvoorbeeld zoals deze, en ze gingen vet hoog en héél snel! Super tof! En met het artiesteningangpasje konden we gewoon nog eens.. en nog eens..Testen wat cooler was.. voorin zitten of achterin. Draken achtbanen testen die soms wat kinderachtig leken, maar dat beslist niet waren. Een soort van houten karretjes achtbaan. Ook heel tof! Een vét snelle rups die ook veel minder suf was als ik dacht. We hadden allemaal dikke pret. Óok Ama Milica die zelfs in een achtbaan mee geweest is. Vet toffe Ama hebben wij! Volgend jaar wordt ze 80. Ha! Papa ging ook mee en van dat ritje hebben we geen foto's.. da's wel jammer maar dat gaat ook niet zo goed als je met zijn vieren gaat. Tof ook dat Noah groot genoeg bleek voor de achtbanen. We hebben meer dan de helft van het park niet gezien. Er was namelijk echt héél veel met lego. Een soort Madurodam enzo... allerlei landen gebouwd. met lego. Het grootste lego vliegtuig ter wereld stond er. Maar ja.. we waren nogal gefixeerd op de rides.. zelfs Noah.. die Lego toch wel super tof vind maar er niet over uit kon dat hij mee mocht in de achtbanen. Véél te kort was de dag.. echt .. woest véél te kort. Dát zou nog eens leuk zijn om een lang weekend te logeren!
Maar goed. We werkten in ieder geval goed samen.. vandaag. Papa was trots!

Frühlingsfest versus Oktoberfest

Ik was héél erg geschrokken gisteren. Héél érg geschrokken. Ik voelde me ook wel een beetje rot. Ik was bang dat ie wéér kwijt zou raken vandaag..
We gingen naar het Frühlingsfest.. het is op het terrein van het Oktoberfest. Daar zijn we al eens geweest.. daar is het héél groot.. zo ongeveer als het park.. nou ja.. niet helemaal.. en zonder bomen enzo.
We hadden niet zo een zin. Ik in ieder geval niet. Ik kan me het Oktoberfest in München nog wel herinneren. Héél veel biertenten.. biertafels.. bierpullen.. én bierbuiken.
Ama Milica zei dat het vast leuk zou zijn.. dat er een grote kermis was... en dat het bier bijzaak was maar dat je daar in München niet onderuit komt.
Ze had gelijk. Er was een héle grote kermis. Ik miste Mees een beetje want er waren héél veel happertjes.. en ik wilde héél graag.. maar ja.
Ik had ook een nieuwe missie.. mijn broertje niet kwijtraken. Ik nam hem overal mee naar toe. Zonder morren. We gingen samen in de botsauto's.. of de "Scooter-zone" zoals het daar heet.  Ama bewaakte de ene uitgang en papa de andere.. We gingen samen van de Münchener Rutsch. Echt een méga glijbaan waar je met een roltrap naar boven moest.. je boven glij instructie kreeg .. omdat je gewoon lós kwam van de glijbaan en door de lucht vliegt. Vet vet tof. Ik nam hem mee in de achtbaan. Ging naast hem zitten, en we hadden dikke pret. We waren gewoon weer even vrienden. Er was een enorme zweefmolen. Daar moest je in zitten en dan werd je meters de lucht in getakeld. Vet hoog en dan ging hij kéihard draaien! Papa en Ama wilden graag een hapje eten en wat lekkers drinken maar wij hadden zó geen zin in schnitzel. Blèh.. we mochten lekker gebakken visjes. Noah wilde graag inktvis en ik garnalen. Dáár houden wíj van! En toen we een beetje uitgebuikt waren mochten we nog een paar rondjes in de botsauto's. Papa had gewoon een hand vol muntjes gekocht!