Kinderziekenhuis Pula

Het was de allerlaatste vakantiedag en mijn zus voelde zich nog steeds beroerd... eigenlijk... nog beroerder dan gisteren. Niet normaal zeg. Ik wist het niet helemaal zeker.. of ze nou geen zin had of zo .. tot papa ineens oesters meenam voor mama.. en mama daar blij van werd.. maar ook meteen riep dat Amber dat beslist niet mocht... maar Amber ook niet uit haar dak ging... en gewoon zei "ik wíl het niet.. ik heb buikpijn"Tjoh... mijn zus... geen oesters! Écht ziek dus!!! 
Het weer was redelijk... papa en mama hadden woeste discussie... Naar het strand of niet naar het strand. Amber was het issue.. maar Amber wilde zelf ook.. en eerlijk is eerlijk.. of je je nou thuis beroerd voelt.. of op het strand.. dan heb je tenminste nog wat frisse lucht. Het was niet super mooi... beetje bewolkt.. maar wel lekker warm.. Ik wilde dolgraag wat zwemmen met mama.. We hadden dikke pret... Amber wilde ook héél graag dus mama ging met haar die kant op. Heel voorzichtig.. hand in hand.. pootje baden.. want zwemmen ging hem niet worden. Wel zagen ze Tina. De zon brak door en joh .. Amber was blij.  Woest blij dat Tina er was. Tina snapte er niks van.. van een Amber die op stretchers lag.. en niet speelde.. en papa deed er een beste tijd over om het uit te leggen. Toen wilde Amber het graag toch proberen.... even spelen ... ze gingen naar het steigertje.. en ik lag in de zon te bakken.. het werd heet... erg heet.. en net toen ik teveel last kreeg werd het weer bewolkt... Het was onze laatste dag.. en Tina speelde zó blij met mijn surfplankje.. dat ik besloot dat Amber hem wel weg mocht geven... zij blij..Tina blij... 

Het was een prachtige avond en mama zei dat het een prachtige zonsondergang zou worden. Ze wilde zó ontzettend graag zonsondergangsfoto's van ons viertjes hebben.. maar Amber was té beroerd.. ze wilde naar bed. Ik ging met mama de stad in... naar de Arena om te kijken of ze de gladiatorenavond een avondje verplaatst hadden. Dat was niet zo dus gingen we langzaam lopend richting haven en speelden even bij het speeltuintje.. haalden een ijsje.. maakte wat lol en toen belde papa mama op .. of ze alsjeblieft heel snel naar huis wilde komen. Dat was best lastig.. want we waren lopend...
Mama was een beetje in paniek.. ze pakte mijn hand en we gingen ren lopen.. maar ja.. de heuvel op.. dat ging niet zo snel.. Amber was heel ziek geworden ... mama bekeek het allemaal eens.. Amber in bed.. papa op mijn bed.. en besloot dat Amber naar het ziekenhuis moest.. acuut.
Ik ging bij Ama Milica logeren..

En ik was geschrokken.. héél erg. Ik heb al dagen diarree.. maar ja.. ineens moest ik bloeden.. héél erg.. en ik wilde het liever niet tegen papa zeggen.. want ja .. dan moet ik misschien wel naar een dokter hier.. en mama zegt altijd dat de gezondheidszorg in Kroatië niet zo super is.
En toen kwam mama thuis... en die luisterde.. ging aan me voelen.. in me knijpen.. en ineens zeggen dat ik naar het ziekenhuis moest.
Ja vást niet! Boos was ik.. maar goed.. toen ik opstond uit bed en weg wilde stampen ging het niet zo goed.. ik viel.. en dus vond mama helemaal dat het klaar was. Ik wilde Garfield mee! En Joshi.. en mijn troost dekentje.. En mama droeg me met alles tegelijk..
Papa was sneller gerustgesteld. We gingen naar de eerste hulp van het ziekenhuis waar Ama Milica ook had gelegen en die stuurden ons ergens anders heen.. en boven op de heuvel lag een kinderziekenhuis.. en dat zag er véél nieuwer uit. Mama zei niet veel.. het was ook best lastig.. ze droeg me allerlei trappen op... En toen.. waren we op de vijfde etage... en zat ik zomaar tegenover een school.. zó grappig.. als ik nou moet blijven... dan wil ik hier wel naar school.. en dan vraag ik of Mees komt.. en dan kan hij ook meteen een Kroatië school zien.. misschien wil hij er dan wel werken of zo..
De dokter was oud en streng.. mama trok een wenkbrauw op..Papa ging lange verhalen vertellen..en toen trok de dokter een wenkbrauw op .. en papa stopte met zijn lange verhalen... mama trok bijna haar andere wenkbrauw ook op... en toen.. stond die dokter op en keek heul boos en liep naar mij...mama zat naast me en liet me niet los.. en we keken alle 3 heel boos naar elkaar.. en toen begon ze te lachen.. en zag ze er ineens aardig uit.. en ze aaide mijn haren en zei dingen die ik niet verstond maar mama werd ineens ook veel aardiger.. dus ik ook maar.. tot ze het ineens nodig vonden om naalden in me te steken. Dat was nou weer niet tof! De zuster wilde Garfield afpakken maar ik mocht hem vasthouden van de dokter.. wél weer tof.. ze wilden me houden en infusen geven maar mama wilde dat eigenlijk niet... dus debatteerden ze.. en wilde mama perse onderzocht hebben of het nodig was..
Ik wilde eigenlijk helemaal niks meer... ik wilde gewoon naar huis.. naar Den Helder.. ik was er klaar mee..
en gelukkig... een hele tijd later.. zei de dokter dat het mocht.. naar Den Helder.. als we ons daar maar meteen bij de dokter zouden melden...
Gelukkig!!! Toch geen Kroatisch ziekenhuis voor mij!

Doei Streepje

Het regende en regende en regende.. Pula huilde... en ik ook.. Ik voelde me verschrikkelijk rot.. buikpijn.. slap.. misselijk .. nog slapper..  koortsig..
Ik lag op bed.. ging wat gamen.. schreef mijn dagboek.. als het even droog was ging ik op de schommelbank liggen..
en toen besloot mama.. dat het wel een goed moment was.. op zo een druilerige dag.. om me mee te delen dat Streepje dood was.
Míjn cavia! Uitgerekend wéér die van mij! Domme pech.. dat snap ik wel.. maar jéétje.. waarom niet een keer die van Noah? Dat is toch eerlijker??
Ik was er verdrietig van.. super super verdrietig.. mama troostte me.. maar ik voelde me nog steeds rot.. ik draaide het armpje van mijn tingel tangel tiereliertje er bijna af... iedereen werd knots knetter gek van Für Elisa.. maar het troostte me wel een beetje..
Mijn broertje speelde in de plassen met zijn autootje.. Probeerde mama een beetje op te vrolijken want die was ook héél verdrietig en toen kregen we ook nog bezoek ook. Mara en Omero kwamen.. ze wilden met mama en papa uit gaan eten vanavond maar mama zei dat ze met ons naar de Gladiatoren in de Arena wilde..
Mara draaide met haar ogen en zei dat het super stom was.. gewoon wat verkleedde mannen die oorlogje spelen in een amfitheater... Omero zei dat het juist súper leuk was!! En dat we beslist heen moesten.. en toen gingen ze ruziën met elkaar en mama maar glimlachen....
Het was wel beloofd dus mama zei heel vriendelijk dat ze ging ontdekken of het echt stom was of niet en dat ze het zou laten weten...
soms he.. moet ik dan wel een beetje om haar lachen..
Maar ja... het nadeel van open lucht evenementen is dat ze best wel gevoelig zijn.. voor het weer... en als het weer slecht is.. je dus ook echt niet in een amfitheater hoeft te gaan zitten ....
we reden in de stromende regen een rondje Lungo Mare om de zon door het onweer heen onder te zien gaan boven de grotto di Colombo... ráár weer... écht.. Mama kon gewoon niet het raam open doen om een foto te maken zó hard regende het!! Ik was verdrietig.. verdrietig om Streep.. verdrietig om de gemiste gladiatoren..ik voelde me misselijk en rot.. en ineens riep ze onder het rijden tegen papa "STOP!!!. STOP NU!!!"... en joh... in de stromende regen sprong ze uit de auto... en kwam even later echt klétsnat weer naar binnen.. met een takje keihard gewenste Bougainville... dat wat in Rovinj niet lukte! En hoe rot ik me ook voelde... ik kon tóch een beetje glimlachen.. en ze mocht ook een foto maken. En toen we thuis waren... was het ineens ook droog ook. Morgen onze laatste dag... ik hoop maar dat het dán droog is...
En toen

Rovinj

Vanochtend was er alwéér regen... alwéér geen stranddag... ik moet zeggen dat ik het ook wel goed vond. Ik was niet zo lekker. Ik had een paar dagen geleden met Ama Milica rozemarijn geplukt en gedroogd en nu wilde ik er geurzakjes van maken. Mama knipte een theedoek aan flarden en leerde me hoe dat precies moest. Toen het ophield met regenen wilde mama dólgraag naar Rovinj. Rondhangen.. beetje shoppen. Nou.. beetje shoppen vond ik dan ook wel weer leuk. Papa houdt niet van rondlopen en Noah ook niet.. die wilde gewoon een cafe met Wifi. Dus toen we dat gevonden hadden parkeerden we papa en Noah en gingen mama en ik shoppen. Shoppen shoppen. Ik vond het er héél leuk en ik wilde het liefste ál mijn zakgeld opmaken. Ik was alleen een beetje slap op mijn benen. Ik weet het niet. Ik voelde me niet super lekker. Mama dacht dat het wagenziekte was.. en vond dat ik gewoon wat moest gaan eten.. maar ja ik was eigenlijk vannacht al misselijk.. en vannochtend.. en ik had niet zoveel gegeten.. maar ik had er ook woest geen zin in. Mama liep langs allerlei tentjes met lokale hapjes... en wilde van alles halen.. maar ik wilde ECHT niet.. "mama.. als jij het voor jezelf koopt.. dan word ik misselijk van de geur en denk ik dat ik moet spugen... alsjeblieft niet doen!!!"
Mama was lief.. en kocht geen gekke lokale hapjes.. gewoon een beetje patat.. dat was het enige wat ik wilde.. met ijsthee.. maar joh.. de geur van patat was ook niet lekker.. en de ijsthee.. óók vies.. ik weet het niet.. ik wilde eigenlijk gewoon niks..Een beetje schommelen en een frisse wind in mijn gezicht. Mama wilde graag naar boven de heuvel op en foto's maken van het uitzicht. .. en ik .. ik wist het niet. Ik had niet zo een zin in lange wandelingen.. maar ja.. ze hadden wel weer veel dingetjes om te kijken en te kopen..Ik kocht een prachtig tingel tangel tiereliertje. Als je er aan draait komt er een muziekje uit. Mama zegt dat het "Für Elise" het... het liedje..Ik had ze allemaal getest. het waren wel 34 verschillende muziekjes .. maar ik vond deze het aller aller mooiste. Er wonen allemaal mensen die van alles maken.. het was wel tof.. van de geschilderde vissen tot mensen die fluitjes maken.. en poppen.. heel veel poppen.. om te verkopen dan. We kwamen bij de kerk en daar was een mevrouw die ter plekke armbandjes maakte.. met je naam erop. Je kon doorgeven hoe je heette.. en dan aanwijzen wat voor een kleuren je wilde en dan maakte ze in vijf minuten tijd je zelfgekozen bandje. Er waren alleen heel veel wachtende voor me.. dus wilde ik IN de kerk kijken. Er waren heel veel kaarsjes.. en dat vond ik super mooi.. Ik wilde ook een kaarsje branden.
Mama vertelde me waarom het was en waarom je kaarsjes kan branden en dat het heus niet zo erg is als je niet vaak in de kerk komt.. of bijna nooit of zo...
Dus brandde ik een kaarsje .. ik wilde eerst voor papa.. maar toen bedacht ik dat het véél eerlijker is om voor álle zieke mensen op de wereld een kaarsje te branden.
Toen wilde ik weer naar buiten.. naar de mevrouw toe.. en ging ik er rustig zitten wachten terwijl ik muziek maakte. Er kwam een meneer voorbij en die zei de hele tijd "mooie meisje" tegen me en ging toen mijn silhouet knippen. Mama moest wel een beetje lachen toen ik gecharmeerd was.. "hij wil alleen maar verkopen Amber.. daarom zegt hij allemaal van die aardige dingen.."... ach ja.. ik wilde het toch hebben. Net als mijn armbandje, vet mooi was die! Langzaam gingen we weer naar beneden de heuvel af. Dáár werd ik niet zo super moe van maar ik zag ineens wel de móóiste boom óóit. Echt super mooi! Bougainville zei mama.. maar dát kon me niet zo veel schelen.. stuiterend blij werd ik ervan.. dát dan weer wel.. ik wilde het plukken maar ik ben te klein.. en zelfs mama kon er niet bij.. toen we het probeerde zag ik stoeltjes en tafeltjes.. en johhhh ik was acúút moe! En een DORST dat ik had... dorst dorst dorst! Héél erg! Ik dacht echt dat als ik niet onmiddellijk iets zou drinken ik acuut ter aarde zou storten...
Mama snapte het volledig... en vertelde dat ze óók afschúwelijke dorst had... helaas was het restaurantcafeetje pas om 17:00 open.
Beetje jammer..
We liepen terug naar de haven... naar Noah en papa.
Ik was woest moe... en mama was ook wel ongerust. Papa had problemen met zijn telefoon en wilde mama's telefoon hebben om te kunnen bellen... maar ja.. nu was mama dus telefoonloos.. Lekker dan. Dat was pas echt een probleem toen we aan de verkeerde kant de berg afgelopen bleken te zijn... Rovinj heerlijk schiereilanderig is en je op een bepaald moment dus geen doorgang meer hebt tenzij je wil zwemmen.... ik zowat niet meer vooruit kwam.. mama droeg me stukjes... maar ja ik ben bijna net zo groot als zij is dus dat ging ook niet allemaal meer lekker makkelijk..
Toen we papa eindelijk gevonden hadden.. gingen we met een noodgang naar huis. Papa wilde niet meer blijven .. hij was er klaar mee.. hij vond ook dat we véél te lang weggebleven waren en had zich ook niet gerealiseerd dat wij telefoonloos waren.. alleen Noah was nog niet helemaal klaar met computeren.

En ja ik had echt uren en uren door kunnen spelen.. écht. Amber ging thuis in bed liggen en sliep uren.. en ik .. ik speelde met mama.. hielp haar met de afwas.. en toen..wilde ik een ijsje halen in de stad. Er zouden gladiatoren op het Forum zijn... en die wilde ik héél graag zien. Mama zou met mij de stad ingaan.. maar toen werd Amber toch wakker.. en voelde zich een stukje beter... ze wilde ook mee..
We speelden een tijd op het Forum maar alles wat daar gebeurde van vuurspuwers tot jongleurs en van de muziek tot de zigeuners die van alles en nog wat probeerde te verkopen.... er waren géén Gladiatoren. Vet vet stom!! Gelukkig was er wél ijs! En verlichtte hijskranen in de haven.. we gingen ernaar kijken terwijl we ons ijs opaten. Het was heel grappig.. als je er lang genoeg naar kijkt veranderen die lichten.