München

We namen uitgebreid afscheid van apa en ama.Knuffelden tot we blauw zagen. Vet grappig.  Ik ben bijna even groot. Echt.. hahaha

Het was een lange dag in de auto ... het duurde eeuwen. Ik was blij met iedere stop... om even mijn benen te strekken.. rennen ging niet.. veel te druk. Ik plukte bosjes bloemen voor mama.. ik maakte kastanje diertjes en af en toe kregen we een ijsje. Vet vet lekker. Hoewel ik toch heel misselijk was.  De rest van het eten hoefde ik niet. We mistte ontzettend onze wifi in de auto op de tablets en verheugde ons de hele dag op de wifi bij ama Milica. Toen we daar na tig files na tienen aankwamen waren we niet zo blij... de wifi deed niks... de telefoon was dood.. en de tv .. hmmm.. raar beeld was het.. en we mochten niet eens duitse tekenfilms kijken in blokbeeld.. mama wilde voetbal kijken. Stom! Ze had al dagen gezegd dat een verliezersfinale geen wedstrijd is.. dat het stom is.. dat niemand dat wil spelen en niemand het wil zien.. en wat DOET ze.. tv kijken.. enthousiast ook nog... helemaal in een deuk om het Duitse commentaar.. iedere keer dat die meneer Koit zei... pfff.. ik ging maar naar bed!