Afscheid

Mama is niet zo goed in afscheid nemen. Vooral niet als het riekt naar "voor eeuwelig" afscheid nemen. Ze denkt al jaren dat het de laatste keer Pula is.. en dan is het een heuse aderlating als mensen weggaan. Vandaag gingen Doreen en Gerben voor de tweede keer weg. Ze waren gisteren nog even terug gekomen.. want het was niet gelukt op camping Stoja. De plekken die ze wilden hebben waren niet voor 1 of 2 nachtjes en die ze wél konden hebben waren niet geschikt. Ze gingen nu door naar Karin in Oostenrijk en daarna naar Spanje naar Doreen's familie. Ze namen afscheid van Ama Milica.. die het ook woest moeilijk had met het "voor het laatst" gedoe...

En ik... ik had nergens last van.. tot ik naar binnen liep .. en de ingepakte tassen van Mees zag. Toen keerde mijn maag zich ook 3 keer om. Ik voelde me niet meer zo heel lekker en op weg naar het strand voor de laatste duik van Mees en Apa ging het ook even niet zo goed en maakten we een pitstop bij Valkane. Ik gaf Apa nog even een soort van afscheidscadeautje... en toen reden we verder naar Valovine. Ik kwam rustig even bij terwijl Apa en Mees samen met Noah in de zee speelden. Hij had dikke pret.. Ik hoorde zijn giechellach over de golven helemaal naar me toe rollen... maar ik kon even niet. Mees wilde graag afscheidsfoto's met iedereen. Ook met mij maar ik stond niet zo heel erg stabiel op mijn benen. Dus gingen Mama en Mees me slepen en wilde ik eigenlijk ook nog graag even zwemmen maar dat ging hem niet worden.
We gingen in etappes naar huis. Mees met Noah eerst en mama, Apa en ik in een later ritje. Ik voelde me zo liggend in ieder geval al een stukje beter en kon lekker knuffen met apa. Toen we thuis waren plofte ik op de schommelbank en was het eigenlijk al snel tijd voor het afscheid van Mees. Hij knufte mij gedag.. Apa gedag en ging toen met papa en mama en Noah naar Stoja terwijl de regenwolken zich samen pakten boven Pula. Terwijl de eerste regendruppels vielen kwam het transferbusje aanrijden... en in de stromende stromende regen gingen Mees zijn tassen in de bus en knuffelde we ter afscheid... en toen ging ie... de regen nam net genoeg af om te zwaaien... heel hard.. arm uit je lijf hard..
Het plan voor de avond was eigenlijk om lekker te gaan motorrijden met apa.. tijdens de zonsondergang en bloedmaan langs kleine dorpjes.. spagetti ijs eten enzo...
Mama was er super verdrietig van maar het voordeel was dit: als je niet hoeft te rijden kun je wel bieren.. en dus deden ze dát.