Pula huilde... en ik ook.. Ik voelde me verschrikkelijk rot.. buikpijn.. slap.. misselijk .. nog slapper.. koortsig.. Ik lag op bed.. ging wat gamen.. schreef mijn dagboek
.. als het even droog was ging ik op de schommelbank liggen..en toen besloot mama.. dat het wel een goed moment was.. op zo een druilerige dag.. om me mee te delen dat Streepje dood was.
Míjn cavia! Uitgerekend wéér die van mij! Domme pech.. dat snap ik wel.. maar jéétje.. waarom niet een keer die van Noah? Dat is toch eerlijker??
Ik was er verdrietig van.. super super verdrietig.. mama troostte me.. maar ik voelde me nog steeds rot..
ik draaide het armpje van mijn tingel tangel tiereliertje er bijna af
... iedereen werd knots knetter gek van Für Elisa.. maar het troostte me wel een beetje..Mijn broertje
speelde in de plassen
met zijn
autootje.. Probeerde mama een beetje op te vrolijken want die was ook héél verdrietig en toen kregen we ook nog bezoek ook. Mara en Omero kwamen.. ze wilden met mama en papa uit gaan eten vanavond maar mama zei dat ze met ons naar de Gladiatoren in de Arena wilde..Mara draaide met haar ogen en zei dat het super stom was.. gewoon wat verkleedde mannen die oorlogje spelen in een amfitheater... Omero zei dat het juist súper leuk was!! En dat we beslist heen moesten.. en toen gingen ze ruziën met elkaar en mama maar glimlachen....
Het was wel beloofd dus mama zei heel vriendelijk dat ze ging ontdekken of het echt stom was of niet en dat ze het zou laten weten...
soms he.. moet ik dan wel een beetje om haar lachen..

Maar ja... het nadeel van open lucht evenementen is dat ze best wel gevoelig zijn.. voor het weer... en als het weer slecht is
.. je dus ook echt niet in een amfitheater hoeft te gaan zitten ....we reden in de stromende regen een rondje Lungo Mare om de zon door het onweer heen onder te zien gaan boven de grotto di Colombo... ráár weer... écht..
Mama kon gewoon niet het raam open doen om een foto te maken zó hard regende het!! Ik was verdrietig.. verdrietig om Streep.. verdrietig om de gemiste gladiatoren..ik voelde me misselijk en rot.. en ineens riep ze onder het rijden tegen papa "STOP!!!. STOP NU!!!"... en joh... in de stromende regen sprong ze uit de auto... en kwam even later echt klétsnat weer naar binnen.. met een takje keihard gewenste Bougainville... dat wat in Rovinj niet lukte!
En hoe rot ik me ook voelde... ik kon tóch een beetje glimlachen.. en ze mocht ook een foto maken.
En toen we thuis waren... was het ineens ook droog ook. Morgen onze laatste dag... ik hoop maar dat het dán droog is... En toen
1 opmerking:
Och lieve Amber wat verdrietig, dat Streepje er niet meer is.
Heel vervelend voor jou, maar als een diertje misschien ziek is, kan het ook zomaar doodgaan. Wel heel erg voor jou schat. Ama denkt aan jou en zoals ik zie mama ook. wat super lief, dat zij in de stromende regen toch nog een takje Bougenville, voor jou wist te pakken. dat maakt jouw verdriet vast een beetje minder erg!!
Jammer van al die regen maar dat kunnen we niet uit kiezen. Hopelijk morgen nog een mooie zonnige dag voor jullie. Met Liefs van Apa en Ama. xxxxxxxWij denken aan jullie lieverds. !!
Een reactie posten