Mees in Stoja 32,7°

Vanochtend smste Mees al heel vroeg.. om twintig over zes .."Ik zit heel dichtbij.. Pula 135 kilometer"
We draaiden ons nog eens om.. het gaat vast nog heel lang duren.. ze moeten de grens nog over en dat is altijd vet drama... en dan nog iedereen afzetten.. maar joh.. om 6.35  was het nog 100 km.. en om 7.08 was ie alweer bij Umag.. mama werd ineens vét zenuwachtig.. Zó snel de grens over???!! Hij ging ineens als een razende ..dus we moesten hup hup hup ons bed uit... onder de douche... papa ging uitgebreid ontbijt maken maar mama besloot dat er gepicknicked moest worden bij een bushalte.. en iedereen deed maar wat ze zei. Om 8 uur stonden wij met zijn allen in Stoja. Het was er gewoon al héét.. en mama had ons al die tijd gezegd dat we op het springkussen zouden als Mees er was... en hij was er dus nog niet.. maar de bewaking van het Aquapark ook nog niet. Wij keken naar mama .. en mama naar ons... en we stuiterden zó... dat ze zei dat het toch allemaal helemaal niks meer uitmaakte.. en dus lagen we om kwart over 8 zonder ontbijt in de zee.. vette pret te hebben op een springkussen ... tot kwart voor negen ongeveer.. er was eigenlijk niet zo héél veel aan zonder andere kinderen... en we hadden honger en waren een beetje moe... we ontbeten.. en begonnen ons rot te vervelen... 9 uur alweer... en mees was net weggereden uit Porec met een transfer busje.. *zucht* ... nog vet ver weg..we keken al urenlang naar de letters op de straat "BUS" het lokale bushalte bordje voor Stoja... ieder kwartier kwam er een lokale bus.. maar niet die van Mees. We aten ijsjes... Noah stond op de uitkijk en het duurde maar en duurde maar.. . we stonden elkaar naar het leven en kregen vervolgens vette preken over lief zijn voor elkaar...dat je geen gunsten kan vragen als je je niet op zijn minst een beetje gedraagt.. dus deden we lief voor elkaar..en toen... als een soort van saved by the bell..kwam daar een klein gek busje aan.. het transferbusje. Die zag er helemaal niet uit als de bus waar Ama mee aankwam... maar goed... de vracht aan boord klopte wel! Zielsgelukkig waren we.. hij was er eindelijk!!! We hielden het sightseeing rondje woest kort... en reden over Lungo Mare naar huis.. zodat hij wel nog even fatsoenlijk de zee kon zien.. Mama had gewaarschuwd dat we niet alles tegelijk konden vertellen, vragen en laten zien... maar het was moeilijk .. vet moeilijk. We waren zó blij dat hij er was... We gingen na het uitpakken zo snel mogelijk naar het strand. Mees ons Stoja strand laten  zien met de steigertjes... Mees leren lopen over Kroatische keienstrandjes..Laten zien waar de oesters en Priljepakken zitten en hoe je ze vangt als aas voor het vis gebeuren...hoe de vis aan het haakje gaat en hoe je dan uren en uren geduldig op een steigertje gaat zitten vissen... Net zo lang tot het gelukt is.

Ik wilde ook met Mees spelen. Hij had een beetje last van zijn voeten op de rotsen dus wilde ik het zand stuk laten zien... en daar ineens was Tina... Amber had Tina gewoon al een week lang gezocht dus het kwam allemaal nogal onverwacht. Tina herkende Amber maar andersom eerst niet. Ze was een kop groter.. haar haar was véél langer en ze zat op een plek waar ze normaal nooit komt met mensen waar ze normaal niet bij zat. Ze had ineens een Kroatische vriendin... Nina.. Jeutje.. Alles was anders.. ze woont bij haar mama en komt niet meer bij haar papa dus al Amber's post had ze ook niet gehad... ze aten met zijn drietjes een ijsje en toen moest ze naar huis.
Amber speelde met Mees op de tablet en toen gingen we langzaam naar huis. We gingen barbecueën en papa en ik maakte ćevapčići en kobacice. Spannend.. Allemaal dingen die mees nooit geproefd heeft. Hij vond de kobacice lekkerder dan de cevapi's .. maar die waren weer prima weg te spoelen met Karlovacko.

Na het eten speelden we Yahtzee. Mees kan het heel goed! Hij is koning Yahtzee en daar raakt mijn kleine broertje dan wel weer super hyper van. Die wil dat óók! Mega super fanatiek... tong een halve meter uit zijn mond. Vet lachen! We hingen nog wat op de schommelbank ... beetje hangen beetje chillen.. iedereen was héél moe.. maar niet moe genoeg. We gingen nog naar de Arena voor de opening van het Kroatische Filmfestival. Vet lange speeches... een waardeloos openingsfilmpje.. geen lasershow.. maar uiteindelijk wel vét lang en vét tof vuurwerk!