Julia 31,2°

Een dag vol ontmoetingen. We gingen vanochtend na een paar smsjes van mama Paola zoeken. Er kwam geen antwoord en mama vroeg zich af of ze wel in Pula was.
Toen we aankwamen stond er 1 deur van haar huis open... riepen we en riepen we en daar kwam Paola naar buiten. Helemaal wit. Ik heb Paola echt nog nooit wit gezien. Ik wist niet dat ze dat kon zijn. Ik was woest verbaasd. Paola ook. Ze knuffelde en knuffelde en knuffelde en moest toen een beetje huilen. Ze had tot afgelopen week over de hele wereld gevlogen... om lezingen te geven op universiteiten.. was het laatste in Jerusalem geweest.. en nu was het klaar.. was ze via haar huis in Verona gaan rijden naar Pula... en daar zo een 10 minuten voor we aankwamen afgezet door haar vriendje die meteen rechtsomkeer gemaakt had en weer naar huis gegaan was... en we keken even goed.. zagen haar rugtassen nog op het terras staan.. Net aangekomen.. en ik vroeg waarom ze huilde... Toen zei ze dat ze altijd een beetje moet wennen... acclimatiseren.. en dat ze dat moeilijk vind.. en dat ze het moeilijk vind om hier alleen in Pula te zijn als ze haar draai nog niet gevonden heeft en zo van de ene wereld in de andere wereld ploft..die van 3 maanden vakantie en zon en zee en niks moeten.. en dat ze het zo mooi vond.. dat op het moment dat ze het héél moeilijk had.. dat ze toen ineens de stem van mama hoorde..en dat het was of ze droomde.. en toen .. zei ze gewoon ook nog dat mijn mama als een engel is...
Hmpf.. écht.. ik vind haar héél leuk hoor .. écht héél héél leuk.. maar ze moet NIET van die gekke dingen zeggen.. Mijn moeder een engel.. nou... ze mag haar eens een weekje hebben!
Ze deden nog vijf minuten héél klef.. en toen gingen we ineens weer..
Mama vond dat Paola nu moest gaan zwemmen.. en wennen... en uitpakken enzo.. en dat lang op bezoek gaan een andere keer moest.
Hmpf.. nou ja.. ze had alle Pula katten ook al mee naar Verona genomen.. die waren er ook al niet. Het was dus toch al wat minder leuk. ...

Mama appte wat met Miriam en Géron.. en toen gingen we met een koelbox vol naar camping BiVillage ... want daar staan ze nu..Julia wachtte ons op bij de achteringang.. en toen gingen ze bij de tent zitten en kletsen kletsen kletsen.. uren en uren..maar gelukkig stond hun tent aan het water.. en konden wíj zo de zee in rennen. Julia is alweer enorm bruin. Ik snap daar helemaal niks van.. we maakten plannen om samen te logeren. Ik bij haar en zij bij mij... maar ja.. waar ik óók niks van snap is dat ze mijn broertje leuk vindt.... en hij haar.. en dan gaat ie zich echt afschúwelijk uitsloven.. echt vies irritant uitsloven.. en ze moest er nog om lachen ook! Toen ging ze met hem yahtzee spelen.. en speelde ik met haar baby zusje Isis.. die is een jaartje ouder dan Stijn.. en vét schattig... maar ja.. zij vindt háár vet irritant! Onbegrijpelijk! Ik zou willen dat ik zo een zusje had... mag zij mijn broertje hebben..