Pula 23°

We vertrokken 's ochtends vroeg zonder ontbijt. We haalden onderweg verse Pretzel met Leberkäse maar toen waren we al zó misselijk dat we niet meer hoefden. We reden en reden.. langs honderden "Baustelle"... tot we in Oostenrijk waren.  Met angst en beven reden we de schrik van Oostenrijk tegemoet .. "de Tauerntunnel".. meestal goed voor zo een vijf tot twintig kilometer file..in de brandende zon.. voetballend op de snelweg. De zon brandde niet.. en hoewel we een grote stop maakten van tevoren... drank en voedsel insloegen.. bleef de file ook uit. In één keer door het ding! YAY! Verder was er af en toe zon..en tijd om bloemetjes te plukken.. en vooral regen.. héél véél regen. Wij keken filmpjes..en speelden op de tablets... en mama had haar laptop non stop op schoot.. 5 maanden blog achterstand. Dat wordt zeuren met het blogboek..echt.. Ze verkleinde urenlang foto's.. tot de Kroatische grens. Toen werden we zó onrustig met zijn allen.. zelfs ik.. die hartstikke misselijk was.. rook de stal.. en vroeg iedere drie minuten "hoelang nog?" We waren er rond avondeten tijd... papa ging boodschappen doen met ama Milica en Noah.. ik zocht Mister Turtle in de tuin en mama pakte alle tassen uit, dekte de bedden op en ruimde de kamers in. Papa maakte mama blij met een Kroatisch biertje en een stukje varken van het spit. Ze grijnsde als een gloeilampje.. na het eten ging ze een rondje lopen om te kijken of ze nog internet had in het parkje maar helaas.. alle bestaande netwerken hadden blijkbaar hun wachtwoord veranderd en dus ging ze een kop koffie drinken bij Baboo en iedereen laten weten dat we veilig aangekomen waren.
En 's avonds.. keken we gewoon in huis op bed de finale van het WK.. althans.. kijken.. we keken naar onze schermpjes.. papa viel in slaap... Ama Milica uiteindelijk ook.. en dus keek mama eigenlijk... ach ja..