Voorbereidingen

Mama's vrije dag en we moesten héél veel doen. Ze moest shoppen voor Pula.. zonnebrand.. medicijnen.. muggenspul.. jeukspul.. shampoo, badschuim..juffencadeautjes, want cadeautjes voor Mees dat is allemaal niet zo moeilijk .. maar júffencadeautjes.. en ik heb ook nog 3 juffen! Ze lijken niet eens op elkaar... Ik wilde ook wat voor Tina halen.. kaarten om te schrijven en haar te vertellen wanneer we er zouden zijn. Nadat we alle nodig dingen verzameld hadden gingen we naar de Bruna. Daar kocht mama boekjes voor ons voor op vakantie.. kaarten voor Tina.. gummen voor de juffen.. dat vonden we allebei wel een goeie grap.. ze hebben het hele jaar geklaagd over mij en mijn gumsel.. dat er overal gumsel was .. ik dat verzamelde.. Nu kunnen ze iedere keer als ze gummen aan me denken. Een enorme dikke grote roze gum! En boekjes en een lieve kaart erbij. We gingen op een terras zitten met zitzakken. Woest prachtig. Ik dronk cassis.. en schreef kaarten. Thuis moest mama alweer huilen. Mees liet zijn afscheidswoordje zien voor Noah.. en ik.. ik was een beetje jaloers.. Hij kreeg een prachtig verhaal en ik een sticker!! Mijn juf Najima gaat gewoon weg naar een andere school en ik vind dat een jaar later inmiddels best moeilijk en wil ook een afscheidscadeau en lieve woordjes. .. dat ze me gaat missen enzo...

Mama was de héle dag met Amber weg.. en ze had mij al dagen beloofd dat ze me zou helpen met mijn lego. Ik heb een prachtige robot gekocht van mijn zakgeld. Het is heel moeilijk... er waren drie zakken en drie boekjes om hem te bouwen. Dat kan ik niet! Ik kan heel goed verzinsels bouwen maar zó een groot project. Ik weet mijn grenzen.. mijn zus iets minder... die zei "ohhh da's simpel.. ik help je wel.. rukte alle zakken tegelijk open.. stortte ze op de vloer van mijn kamer uit en toen viel het tussen mijn andere lego in.. en toen.. raakten we halverwege het bouwen in de war. Ik begon met boekje 1 en Amber met 3 want dat leek haar het leukste... en toen ging het mis..
Mama wil altijd van alles maar ze heeft nóóit tijd voor mij.. en ik had al zoveel dagen gewacht dat ik ervan moest huilen. Dus vandaag... vandaag deed ze het.. kropen we eerst om 20.00 over mijn slaapkamer vloer met stoffer en blik.. keek mama naar de onderdelen.. zuchtte eens diep en haalde alles uit elkaar. Toen werd ik nóg verdrietiger... maar ja het klopte niet... voor geen meter.. en ik was moe en wilde naar bed en niet meer helpen. "Je mag het wel alleen doen hoor mama... ik vertrouw je wel.. je kán het.. ik zou er héél blij van worden"... en ik gaf haar een dikke knuffel en kus en ging lekker slapen.. "Denk je er ook nog aan om de cadeautjes in te pakken mama?? Anders heeft Mees niks... en dan voel ik me rot!".