Pagina's

zondag 26 januari 2014

Verdrietig

Mama beloofde me al weken dat ze mijn kast op zou ruimen. Er liggen heel veel kleren in maar als ik ze aantrek passen ze niet meer over mijn hoofd, of de knoopjes knallen er zowat af, of het zijn ineens kuitbroeken. Vandaag deed ze het eindelijk.. en kreeg ze met regelmaat de slappe lach. Broeken maatje 92-98 .. jeutje.. toen was ik DRIE! Ik heb in ieder geval plek in mijn kast nu!

En ik was verdrietig. Eva kwam bij mama op bezoek. Toen ze binnen kwam keek ze heel boos en ze praatte hard. Het ging over Mick. Ik schrok er helemaal van. Ik snapte niet zo goed wat ze allemaal zei.. het ging heel snel.. en toen ging ik vragen stellen:
"Is Mick ziek Eva?"
- Ja Amber ze is heel ziek!
"Gaat ze dood?"
- Nou dat denk ik wel!!

En toen ging ze naar de wc..en schoten mijn ogen vol met tranen. Mama probeerde me te troosten. Ik ben nl. heel gek op Micky. Maar ik wilde niet getroost worden.. dan ga ik helemáál huilen en dat wilde ik niet! Mama werd een beetje boos op Eva.. en toen zag Eva hoe geschrokken ik was.
Eva trok me op schoot en vertelde me rustig wat er allemaal aan de hand was, beantwoordde al mijn vragen..toen ging het wel weer.. en toen we afspraken gingen maken voor een logeerpartijtje ging het helemaal!

1 opmerking:

Ama zei

Gelukkig groei jij ook heel goed Noah. Dat is feest denk ik, dan krijg jij nieuwe kleren.Verheug je alvast lieverd.
En ja Amber, is Micky misschien al wel oud en dan kunnen ook hondjes niet blijven leven. maar het blijft altijd verdrietig, maar denk dan, dat Micky lange jaren een heel fijn en blij leven had, en als ze dan ziek worden en niet meer beter kunnen worden, is het wel moeilijk, maar beter zo. Dikke troostkus van apa en ama voor jou en Eva.xxxxxxxx