Vloeistofmechanica

Soms is het leven zó oneerlijk. Sommige kinderen in mijn klas zijn super slim. En als je super slim bent mag je pittige plus torens doen. Iets spannends leren. Iets héél interessants. Ik ben niet slim genoeg.. maar ik vind pittige plus toren zó vet tof!
Vandaag ging ik vissen met mijn allerbeste vriend. Hij vindt vissen super leuk. Maar hij vindt aas maar niks, en joh.. vissen zonder aas! Dat kan gewoon niet! Dus ving ik wormen. Dat is príma aas! Hij vond het zielig en dus toen ik heerlijk zat te vissen.. liet hij stiekem al mijn wormen vrij zodat ik ze niet aan de haak zou prikken. Rázend was ik! Boos stampte ik naar huis, smeet de deur met een klap dicht en stampte de trap op naar mijn kamer. Na een paar minuutjes kwam mama naar boven met een kopje thee. Ze zette het voor mijn neus terwijl ik mijn topo dreunde "Almelo Hengelo Enschede Winterswijk Doetinchem Arnhem Apeldoorn Zwolle".
- Wat doe je?
"Ik leer topo!"
- Dat zie ik...
"waarom vraag je het dan?"
- Het is ook niet zo een goede vraag. Ik bedoel eigenlijk...wat is er aan de hand?
"Gewoon! Ik leer topo.. en ik ben razend! En als ik razend ben kan ik vét goed leren!"
- Wil je het erover hebben?
"NOPE!.. ik wil gewoon leren.. een 10 halen.. als ik tienen haal mag ik ook pittige plus torens"
-ah.... ok.. wil je dan.. gewoon lekker razend alleen leren? Of wil je misschien naar beneden en met mama pittige plus torens spelen?
"huh???"
- gewoon.. iets verschrikkelijk interessants zien en leren... iets wat je nog nóóit gezien hebt.. iets wat eigenlijk niet bestaat
...
ze weet soms wel wat ze moet zeggen om mijn aandacht te trekken
...
"wat dan?"
- vloeistofmechanica!  hmmm maar misschien ben je er net even te klein voor ...
"met water??"
-nope...met " niet - newtoniaanse vloeistof"
"wat??!!! wat is dat ??!!  "
- tja.. dat kan ik niet vertellen.. dat kan ik je alleen laten zien..

en dus ging ik mee naar beneden..en stond ik een raar papje te maken .. kreeg pijn in mijn armen van het roeren.. en toen gebéurde er toch rare dingen! RAAR! Ik mocht het van mama in een ovenschaal gieten.. heel voorzichtig.. zonder de boel onder te spetteren. Het leek net room.. Langzaam roerde ik er met mijn vinger door. Hartstikke zacht en glad..en als ik snel roerde.. hield het me ineens tegen. En toen daagde ze me uit erin te slaan en de hele tafel onder te spetteren...en deed ik dat..en was het ineens keihard! Het spetterde niet eens. Langzaam roeren.. druipende room .. en als je dan snel gaat met je hand.. kun je het gewoon oppakken.. en als je nog sneller gaat en hard rolt.. kun je een balletje maken.. en als je weer stopt.. druipt het weer tussen je vingers vandaan. Stop je je hand erin en beweeg je hem niet meer dan is het drijfzanderig en krijg je hem er bijna niet meer uit.Vet vet tof.. Ik heb er de rest van de middag mee gespeeld.

Papa voelde zich niet goed. Het was ijskoud, -3 graden en er stond een forse wind. Veel te koud voor papa en dus ging mama met me mee naar voetbal. We speelden een oefenpot tegen F8, het nieuwe samengestelde team waar Alex ook in zit.
Alle ouders stonden diep in hun jassen weggedoken langs de lijn toen we begonnen.
Ik weet niet zo goed hoe mijn positie heet. We kwamen aan op het veld en de trainster zei:
Owen, jij bent spits, Stijn, Tygo, verdedigen, Nimir: Middenvelder, Danique op doel, Noah: "doe maar waar je zin in hebt."
Na de wedstrijd was ik een beetje boos op mama. Ze stond eerst achter ons doel en toen was ze ineens verdwenen:
"waar was je nou mam? Je hebt me niet zien spelen!

- Tuurlijk wel ik stond langs de zijlijn.. daar kon ik het beter zien
"Daar kan je juist helemáál niets zien mam!!"
- Heus wel .. ik zag je scoren! Vet tof doelpunt man!!
"Duhhh! Zie je wel dat je niets zag! Ik heb 2 keer gescoord!"