Bitje

Mijn nieuwe schuddebollen staan zó mooi op mijn plankje. Ik kon niet wachten om naar school te gaan. Ik had een cadeautje voor Mees gekocht en dat wilde ik geven. Mama zei dat ik er even mee moest wachten. Dat Mees altijd héél druk is in de ochtend en al zijn kinderen goedemorgen wil zeggen. Dat het dan een beetje "verloren" gaat. Maar joh.. ik.. en wachten. Het moest NU NU NU!

Dus ik huppelde vrolijk naar school en gaf het per direct.
Na school was er voetbaltraining op de dijk. Vorige week kon ik niet mee trainen met voetbal vanwege mijn onderzoeken. Ik was heel gelukkig dat ik vandaag wél weer mee kon doen. Ik ben dus de keeper. Ik mocht van papa helemaal alleen naar training gaan. Mama vond daar zo het hare van en reed als een malle met de auto naar de dijk... en bedacht zich toen. Ze vond het een beetje zielig als ik het gevoel had dat ik alleen mocht dat ze er dan toch ineens zou zijn en dus keek ze stiekem toe. Na haar werk was ik verdwenen. Papa was vergeten dat ik naar kickboksen moest. Ze belden en belden maar ik nam niet op. Mama ging me zoeken op haar fiets... en vond mijn jas met mijn telefoon erin en mijn fiets langs de dijk.. maar mij niet. Een meneer was zijn hond uit aan het laten en zei tegen mama "zoekt u het meisje wat bij die jas en fiets hoort? "
Mama knipperde twee keer met haar ogen.
"ze speelde daar met een jongetje op de zandberg.. de politie heeft ze er net vanaf gehaald."
En zo vond mama ons.. terwijl Kyen en ik net een tweede poging deden om door de hekken heen weer de zandberg op te komen.
Ze was boos... "ik dacht dat de politie jullie daar net weggehaald had.. wat is de bedoeling .. willen jullie graag in de auto mee naar het bureau of zo? Solliciteren jullie naar een overnachting in een cel? Was een keer waarschuwen niet al erg genoeg?"
Kyen moest lachen.. "mijn vader komt ons dan wel redden" zei hij.. maar IK snapte niet hoe mama dat nou weer wist.. Snel rende ik achter haar aan mee naar huis.. terwijl ze maar foeterde.. en ik snapte écht niet hoe ze dat nu weer wist.. ze was er niet bij! Dat wist ik zéker!
"Hebben ze je dan gebeld mam? Mama hoe wéét je dat nou?"
- Lieve schat.. je weet toch al jaren dat ik vrienden ben met de politie en dat ik door mijn werk werkelijk álles weet! Je zult nóóit wat kunnen uitvreten zonder dat ik daarvan op de hoogte ben! Écht! Het wordt tijd dat je dat eens onthoudt!
Super super irritant.. en ik snapte het nog steeds niet.. en ze weigerde het uit te leggen.
Snel mijn eten op en naar Kickboksen. Daar mocht ik in de ring vechten. Mama was woest verbaasd. De regels waren "zonder bitje mag je niet in de ring"en dit was al de zoveelste keer dat ik in de ring stond. Na kickboksen had ik kaakkramp. "Mama.. wil je ALSJEBLIEFT voor me mijn bitje op maat koken? PUHLEASE.. ik houd het niet langer vol!!!"
- Het is een ingewikkeld klusje.. je moet geduld hebben .. als we eens rustig tijd hebben ga ik hem met je maken.
"Maar mam.. ik heb al een maand geduld.. maar ik krijg er pijn van!"
- huh? geduld doet geen zeer!
"Nee geduld niet nee.. maar ik sta een uur lang met mijn tong om mijn tanden heen zodat het eruit ziet alsof ik een bitje in heb.. want anders mag ik dus niet in de ring!"
Toen mama bijgekomen was van de lach.. maakte ze dus EINDELIJK mijn bitje voor me in orde!