Blijheid

Mama wordt nooit zo blij van de donderdagen. Ze moet ver rijden naar een dorp ver weg en zit daar dan de hele dag in haar eentje. Niet zo verschrikkelijk gezellig.. en als ze dan al aan het rijden is naar dat dorp.. en ze niet zoveel zin heeft.. en ze dan ook nog ziet hoe de regenwolken alleen op díe plek lossen... dan wordt ze toch aardig bevestigd in haar humeur.
En toen kwam ze thuis... en wilde onze kalender in gaan vullen omdat de school bijna start.. en vond ze allerlei briefjes ..en na even staren en knipperen.. schoot ze zó verschrikkelijk in de lach.. tot tranen aan toe..