Naar huis!

Ik moet zeggen ik wil normaal altijd lang in Pula blijven en nog lang niet naar huis... écht.. naar huis vind ik vet vet stom. Maar nu he... nu voelde ik me zó beroerd...Ik wilde gewoon naar huis. Ik werd pas vét laat wakker vandaag.. maar goed.. ik had ook tot midden in de nacht op de eerste hulp gezeten. Het was al middag.. toen ik wakker werd.. en toen was alles al ingepakt.. alleen mijn bed stond er nog.. met mijn knuffeltjes erop. Noah's bed was al helemaal afgehaald.. er lag niks meer in mijn kamer.. Zó gek.  Ama Milica maakte lekkere bouillon voor me met sliertjes erin.. en toen dat op was.. parkeerden we in de auto en gingen we op naar Ama's huis. Ama Milica was zó bezorgd om mij.. dat ze helemaal vergat heel hard te huilen. Dat doet ze namelijk altijd als we weggaan. Nu keek ze alleen maar heel bezorgd.. De reis.. wat moet ik over de reis zeggen.. Het was rot.. mama droeg me een beetje van de wc naar de auto en terug.. parkeerde me af en toe buiten op een bankje in de "frisse lucht" (voor zover  de parkeerplaats van een groot tankstation langs de snelweg frisse lucht heeft) ... maar goed ik kon in ieder geval de bergen zien.. en het duurde woest lang voor we eindelijk in München waren.