Raaf's eerste zwemles

Vanochtend vroeg voelde ik me alweer een beetje beter. Mijn huid was niet meer zo rood en ik had ook niet meer zoveel pijn. Mama vond het vét zielig voor me dat ik het hele verjaarsfeestje gemist had, niet genoten had van het barbecueën, de lekkere hapjes en drankjes en de open haard. Ze wilde wat voor mij doen en ik wilde héél graag raften. Mama had zo haar bedenkingen over het effect van het zwemwater enzo op mij.. maar ik werd er een beetje boos om... ik ga vandaag gewoon zwemmen! punt! En toen zei mama ook.. als het erg wordt dan zien we het wel weer... als je nu maar pret hebt!. En pret had ik. Het hele zwembad was nog dicht toen wij erin mochten. We waren maar met een klein groepje én de schoonmakers. Overal liepen meneren en mevrouwen met grote poetsmachines terwijl ik een zwemvest aan kreeg en een helmpje op. Ik vond het lichtelijk overdreven maar toen vertelden de badmeesters dat ze de kracht van de wildwaterbaan aan konden passen en dat we extra hard gingen. We moesten eerst een durf-test doen en van de rotsen af in het golfslagbad springen. Het bleek ook een luister-test te zijn want ik moest twee handen op mijn helm doen en hem stevig aandrukken terwijl ik sprong en keihard mijn naam riep .. maar ja.. naam roepen en helm vasthouden ging een beetje mis.. luisteren is ook niet echt mijn sterke kant.. vooral niet met een helm over mijn oren. Springen kan ik wél heel goed, ik lag er al in voordat ie uitgepraat was en ik ben geen watje dus dat het een beetje zeer deed toen ik in het water terecht kwam.. ach... Vette pret had ik.. Vette vette pret. Ze deden spelletjes met ons in de wildwaterbaan. Knoopten ons per duo aan elkaar vast, lieten ons ondersteboven en achterstevoren gaan, en maakten een kinderketting. We deden wedstrijdjes wie er het eerste doorheen kon, ze fopten ons, pakten onze surfplankjes af en deden mee met de races. Het was echt súper super tof.. en alle schaaf-en blauwe plekken dubbel en dwars waard. Toen het afgelopen was gingen we apa en ama ophalen en naar ons huisje. Ama en Apa speelden met ons en knuffelde met raaf terwijl mama de boel weer inpakte en papa voor eten zorgde.
Toen gingen we naar de kinderboerderij. Dat wilde Noah heel graag en ik wilde het eigenlijk ook wel zien. Zijn varken enzo..

Raaf had dikke pret. Hij wilde apa laten zien hoe goed hij tractor kan rijden én varkensrijden. Hij vond apa héél stoer en sterk en toen wilde hij ineens óók wel van de glijbaan. Met apa durfde hij dat. Amber vond het allemaal maar stom.. maar toen ze in de gaten kreeg dat we het echt gingen doen wilde ze ook mee. We hadden heel wat bekijks toen we klaar gingen zitten en wachtte tot het licht op groen sprong en we mochten.  De badjuf achter de monitor was ook héél verbaasd en moest ook héél erg lachen. Apa vond het super leuk en zelfs Amber moest erg lachen. En daar stond ik dan met een druipende raaf... en eigenlijk ook wel heel veel kinderen die elkaar aanstootte en zeiden "dat is Rááf!" We draaiden Raaf in een handdoek om even op te warmen en gingen in de rij staan voor de Turbo Twister. Gisteren was ik wel vier keer geweest met mama.. maar vandaag waren er verscherpte controles. Er waren heel veel kinderen en grote mensen met tatoeages die voordrongen en zonder band de toren in renden..en dat mag niet. Het jammere is ook dat het niet mag onder de acht jaar. Nou ben ik niet al te groot.. en mama heeft me altijd geleerd dat je niet mag liegen (en dan zegt ze ineens .. als iemand je wat vraagt ben je acht Noah Divjak.. je hebt 3 diploma's.. ik vind het wel goed zo.).. dus toen de badmeester naar me toe kwam.. en me vroeg hoe oud ik was.. kneep ik in mama's hand..keek naar haar op en zei "zes meneer". Mama aaide over mijn bol.. en de badmeester zei dat ik niet mocht. Mama vertelde dat ik mijn ABC-tje heb en bijna zeven ben. Het was de aardige surfbadmeester van Amber.. maar hij zei ook.. "mevrouw.. het is spijtig maar 8 is 8".. ik piepte er een beetje bij.. "mama ik mag niet liegen"... en toen tilde mama me op en knuffelde me. "Sorry Noah.. Ik had dat niet tegen je moeten zeggen.. Je mag inderdaad niet liegen dus dat was heel dom van mama" Ik moest er bijna van huilen en toen ging mama met me in de wildwaterbaan. Ik wilde zó graag wedstrijdjes met haar doen! We gingen samen .. en nog een keer samen.. en nog een keer.. en toen sméékte ik haar echt om een wedstrijdje.. en mocht het.. en toen.. waren er ineens heel veel Ajax supporters.. groot .. en sterk.. en luidruchtig.. en ze sprongen keihard de baan in.. bovenop mij.. en ik verdween onderwater terwijl mama de baan in verdween en meegesleurd werd door de stroom... ze zag het gebeuren en kon niet meer bij me komen. Iemand trok me heel hard aan mijn haren boven water.. en mijn hoofd deed zeer.. en mijn lijf deed zeer.. en ik moest hoesten.. en ik was héél erg geschrokken.. ze namen me mee terug naar de ingang van het bad en daar gingen we op mama wachtten. Het duurde héél lang want mama zat eerst bij de eerste bocht op me te wachten maar ik kwam maar niet... Héél veel later pas kwam pas eruit en zag me staan en toen .. kon ik het niet eens meer uitleggen zó hard moest ik huilen. Mama was ook erg geschrokken en eigenlijk was er toen maar één ding wat hielp. Toen mama klaar was met mij troosten ging Ama mama troosten, en toen wilde Amber óók knuffels.. en wat lekkers enzo.