Floris was nog onderweg denk ik.. en ik keek uren uit het raam of hij erachteraan zou komen.. maar niks. Ik was doodmoe.. en nog steeds een beetje saggerijnig. Ik was verdrietig.. en niks hielp.. niks niks hielp... behalve mijn lieve Garfield.
Floris was nog onderweg denk ik.. en ik keek uren uit het raam of hij erachteraan zou komen.. maar niks.
1 opmerking:
Wat kan het toch fijn zijn en super troosten, als je zulke lieve Garfield Friend hebt, om te zorgen dat je verdriet een stuk minder wordt!!!xxxxxxxx
Een reactie posten