In Memoriam: Pluisje aug. 2010- aug. 2014

Het was een kloterige dag vandaag.
Het begon eigenlijk best redelijk. Ik kroop bij mama in bed.. knuffelde met haar..dommelde nog een beetje.. voelde zesentwintig keer met mijn tong in het gat waar gisteren nog mijn kies zat. Toen verveelde ik me en wilde ik naar beneden..

En beneden.. kreeg ik de schrik van mijn leven. Ik wilde Fluffy pakken om hem te knuffelen en toen zag ik ineens dat Pluisje  héél raar in de kooi lag. Ik moest er zó hard van huilen.. zó ontzettend hard. Ik dacht dat het allemaal mijn schuld was. Het is namelijk zo.. ik was bóós toen Streepje doodging. Ik was héél boos. Het was was al mijn tweede cavia die dood ging.. Eerst Piepje.. en toen Streepje.. en weet je.. Noah houdt niet zoveel van cavia's als ik. Hij is er niét zo dol op als ik.. en ik was boos dat die van hem bleef leven en die van mij niet.. en .. toen mama in Pula vertelde over Streepje.. toen zei ik "waarom nou niet gewoon Pluis?".. ik heb hem gewoon keihard doodgewenst.
En weet je.. iedereen kan me troosten zoveel als ie wil.. echt.. en honderd keer zeggen dat dat niet waar is, dat het niet zo werkt... maar joh.. Mama appte Mees en buurvrouw Debby... Buurvrouw Debby ontfermde zich over Noah en nam hem op de fiets mee naar Ballorig om daar samen met Alex lekker te spelen ter afleiding.
Mees kwam om ons te helpen ... we haalden Pluis uit de kooi .. en na wat gedoe over een kistje in de juiste maat -want tja.. onze tuin staat bomvol met stenen en andere ellende en er is niet zo veel plek meer om eens flink te spitten - was de klus geklaard en gingen we naar binnen om wat afleiding te zoeken in Netflix. Ik zocht lekker een film uit en ging vervolgens heerlijk op de bank proberen een beetje te ontspannen en bedenken of ik nóg een nieuwe cavia zou mogen of niet.