Olympische Spelen

Het was niet zo een makkelijke dag voor me. Met dikke ogen van het huilen kwam ik uit school maar ik was vast niet van plan er ook maar IETS over te vertellen. Ik was de afgelopen dagen best wel geïrriteerd op Noah. Noah heeft de laatste tijd niet meer zo een zin om met Kane te spelen.. en Kane is daar heel verdrietig van.. en ik vind het zielig voor Kane. Dus iedere dag smeekte ik Noah om álsjeblieft met Kane te spelen. En Noah zuchtte en zuchtte.. Mama werd er ook wat geïrriteerd van en zei op een gegeven moment " joh Amber... Angel wil óók woest graag je vriendin zijn...en jij hebt daar niet zo een zin in.. ik ga toch ook niet iedere dag zeuren of je ALSJEBLIEFT met Angel wil gaan spelen? Een mens moet in ieder geval de vrijheid hebben om zijn eigen vrienden te kiezen.. en met sommige klikt het beter als met anderen.. en soms.. verandert je smaak gewoon...dat kan. Vriendschap laat zich niet dwingen..
- Ik was halverwege de preek al afgehaakt.. maar ja.. als je een beetje mot hebt met je vrienden.. zijn preken van je moeder wel nuttig.. ze planten kleine zaadjes in je hoofd waar prachtige ideeën uit groeien. Het maakt verder niet zo uit dat dat niet helemaal is wat ze nu bedoelde..ik ben vrij om mijn eigen vrienden te kiezen maar ik ben ook vrij om vrij te interpreteren.
Noah kwam thuis met een vol schrift.. met een grote Garfield sticker erop.. en tjoh.. wat was ik jaloers.. we keken de opening van de Olympische Spelen. Niet omdat wij dat graag wilden maar omdat mijn moeder het zo nodig moest zien. Dat gaf mij de ruimte om héél lang stiekem aan die sticker te peuteren.... Net zolang tot ie er helemaal af was..
Mama was "not amused"..
Hmpf.. Noah had niet zoveel in de gaten.. die zat naar de opening te kijken en te luisteren naar mama's verhalen over de spelen en ondertussen een Olympisch dorp te bouwen in Minecraft.
We keken The Voice.. maar we waren heel heel moe.. dat had heus niks te maken met het feit dat we vannacht om half vijf met de lego zaten te spelen in Noah