en ik deed "gewoon" mijn ding.
De dag was gelukkig maar kort.
We waren nauwelijks thuis en de lunch was nog maar net op toen papa al opbelde. Hij stond al buiten "een luchtje te scheppen"... Nieuwe ICD zat erin... en hij wilde mama even horen.Papa mocht nog niet naar huis en daar was hij erg boos over. Hij wilde naar óns toe. Mama probeerde hem te kalmeren... "verstandig doen enzo".. Toen mocht ik even aan de telefoon en gaf ik hem een kusje. "Papa je kunt nog niet komen hoor.. de koekjes zijn nog niet klaar. "
Toen moest hij weer naar binnen toe en gingen we boodschappen doen. Nu moesten er dus koekjes komen. Dat had ik hem beloofd.
Ik had hele toffe uitgezocht.
Echt super tof.
Er kwam pudding bij,
en chocolade...
en icing.We waren precies op tijd klaar. Ik had de laatste in elkaar gezet en toen stond papa al in de woonkamer.
Hij was blijkbaar niet meer te houden.
Hij strompelde langzaam met Geppie naar achter en toen zag ik langzaam een glimlach verschijnen.
Hij was blij dat hij weer thuis was, en wíj ook.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten